هرکس کسکی دارد و هرکس یاری
هرکس هنری دارد و هرکس کاری
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به بیان این موضوع میپردازد که هر فردی در زندگی خود دوستی و یاوری دارد و همچنین هر شخصی دارای هنری و کاری است. او به تأمل در عشق و یاد یار در دل میپردازد و این حالت را به وضعیتی شبیه به احمد و بوبکر در گوشهای از غار تشبیه میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ماییم و خیالِ یار و این گوشهٔ دل
چون احمد و بوبکر به گوشهٔ غاری