هرگز نَبُوَد میلِ تو کافراشت کُنی
تا عاشق آنی که فروداشت کُنی
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به عشق و ارتباط با معشوق اشاره میکند. او میگوید که هرگز نخواسته میل عاشق را در دل دیگری بگنجاند و او را به عشق خود جلب کند. همچنین به نوعی انتقاد میکند که نمیتوان با نادیده گرفتن حقیقت، به خوشبختی دست یافت. به طور کلی، این اشعار به مفهوم عشق و تلاش برای دستیابی به او اشاره دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بِسْمِ الله ناگفته تو گویی الحمد
ناآمده صبح از طمع، چاشت کُنی