غزل شمارهٔ ۵۲۰

برداشت: ای تو، که روشنی بخش صبح و روز هستی، ای پیروزمند، از توست که دل و بال پرواز می‌کنند.

برداشت: ای شرابی که پاک و مقدس هستی، از دست حوریان به مهمانان مجلس تو حلال و مجاز است.

برداشت: ای کسی که هزاران در را به روی ما گشوده‌ای و به دست ما کلید داده‌ای،

برداشت: تو خود را به گونه‌ای نشان دادی که گویی هر آنچه مؤذنان در صبح می‌گویند، حقیقت دارد.

برداشت: هر چیزی که به دیگران داده‌ای، انتظار چیزی در عوض نداری، هرچند که گفته‌اند بخشش باعث سود و منفعت است.