رباعی شمارهٔ ۱۹۶۹

شعر به این موضوع اشاره دارد که نباید در مورد مسائلی صحبت کنیم که ممکن است باعث رسوایی یا عیب‌جویی شود. زیبایی و جذابیت مرد زمانی بیشتر نمایان می‌شود که او در تنهایی است. همچنین بیان می‌کند که در این مکان (دنیا) نیازی به صحبت کردن نیست، زیرا برخی چیزها به طرز خاصی با دید و درک ما ارتباط دارند.