رباعی شمارهٔ ۱۹۵۸

برداشت: من بی‌دل هستم و تو مایه دل‌خوشی منی، شاید به خاطر صحبت‌های من تو آزرده‌خاطر شوی.

برداشت: برگردان به این مضمون است که آیا می‌توانی دل من را که به‌دنبال تو رفته، دوباره به من برگردانی، یا هر چه تلاشی کنم، از ناامیدی و بی‌حالی رهایی نمی‌یابم؟