رباعی شمارهٔ ۱۹۵۰

برداشت: ماه به نزد او آمد و گفت: تو در حقیقت جان من هستی و من تو را کمترین خدمتکاران خود می‌دانم.

برداشت: هرچند او در جمع به خود می‌بالید و مغرور بود، اما در دل امیدوار بود که بتواند توجه مرا جلب کند و بگوید که من همان کسی هستم که او به دنبال آن است.