رباعی شمارهٔ ۱۹۴۷

در این شعر، شاعر به مفهوم عشق و جستجوی وصال اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر کسی در پی هوا و هوس باشد و از هدف اصلی خود، یعنی رسیدن به کعبه وصال، دور شود، نمی‌تواند به مقصدش برسد. بنابراین، اگر در طریق جستجو تلاش کند و جدیت نشان دهد، امید دارد که به وصال معشوق خود دست یابد.