لب بر لب هر بوسه ربائی بنهی
نوبت چو به ما رسد بهائی بنهی
دربارهٔ این سروده
در این بیت شاعر به زیبایی و شیرینی عشق و بوسه اشاره میکند. او میگوید زمانی که نوبت عشق و بوسه به ما میرسد، انگار بهایی برای آن نمیپردازیم. همچنین از معشوق میخواهد که خشتی از گناه او ببخشد و نشان میدهد که این گناه به عشق او مربوط است. در کل، شاعر به احساسات عمیق و عفو در عشق اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
جرم همه را عفو کنی بیسببی
وین جرم مرا تو دست و پائی بنهی