کی پست شود آنکه بلندش تو کنی
شادان بود آنجا که نژندش تو کنی
دربارهٔ این سروده
این ابیات درباره قدرت و تاثیرگذاری عشق و محبت صحبت میکند. شاعر از کسی میگوید که اگر کسی او را بلند کند و شادش کند، در حقیقت سبب شادی و خوشحالی او خواهد شد. همچنین اشاره میکند که آسمان بر کسی که به او عشق میورزد، احترام میگذارد و بر او بوسه میزند، به شرطی که آن شخص را با محبت و عشق در آغوش گیرد. این اشعار فضای عاشقانه و تاثیر مثبت عشق را به تصویر میکشند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گردون سرافراشته صد بوسه زند
هر روز بر آن پای که بندش تو کنی