گفتی که تو دیوانه و مجنون خویی
دیوانه توی که عقل از من جویی
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، گوینده به شخصی اشاره میکند که او را دیوانه و مجنون میداند. او ضمن بیان این نکته که آن شخص از او عقل میخواهد، به بیشرمی و ظاهر آهنین او نیز میپردازد و میگوید که همیشه مثل آینهای از خودنمایی میکند. به طور کلی، این ابیات به انتقاد از دوگانگی در سخنان و رفتار انسانها اشاره دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفتی که چه بیشرم و چه آهن رویی
آئینه کند همیشه آهن رویی