رباعی شمارهٔ ۱۹۳۹

در این ابیات، گوینده از دل خود می‌پرسد که راه هستی چیست. دل پاسخ می‌دهد که این راه در پستی و مشکلات وجود دارد. سپس گوینده از دل می‌پرسد که چرا از این پستی دوری می‌کند، و دل توضیح می‌دهد که به خاطر مسدود بودن در این مسیر است. به طور کلی، این گفتگو نشان‌دهنده تفکر درباره چالش‌های زندگی و راه‌های رسیدن به حقیقت و هستی است.