رباعی شمارهٔ ۱۹۳۵

برداشت: گفتم ای معشوق آیا تو همانا محبوب من هستی؟ اکنون که به چشمانت نگاه می‌کنم، می‌بینم که تو جان من هستی.

برداشت: اگر از تو روی برگردانم، جان من، گویی به رد ایمان خود پرداخته‌ام، زیرا تو برای من همه‌چیز هستی و کفر و ایمان من به تو بستگی دارد.