رباعی شمارهٔ ۱۹۳۰

شاعر در این ابیات به عشق و کشش یاری اشاره می‌کند که اگر نبود، چه بی‌کار و بی‌انتظاری دچار می‌شد. او اشاره می‌کند که محبت و کرم یار قدیمش بسیار زیاد بود و اگر این محبت نبود، یوسف جان (نماد عشق و زیبایی) را در میان مردم نمی‌دید. به طور کلی، شاعر از وابستگی و تاثیر عمیق یار بر زندگی‌اش سخن می‌گوید.