رباعی شمارهٔ ۱۹۲۶

این بیت شعر بیانگر عشق و ارادت عمیق گوینده به محبوبش است. او می‌گوید اگر شرایط و موانع وجود نداشت، هر روز و هر لحظه به سراغ محبوبش می‌رفت و به او خدمت می‌کرد. احساس او نشان‌دهنده‌ی تمایل و اشتیاق زیادش برای نزدیک شدن به محبوب است.