رباعی شمارهٔ ۱۹۰۸

در این ابیات، غم به شخصی می‌گوید که با ورود شادی، بازار احساسات او خراب و بی‌رونق شده است. فردی از غم می‌پرسد که چرا چهره‌اش زرد است و غم به او پاسخ می‌دهد که به دلیل شادی که آورده است، حالش بدتر شده و حالا احساس تنهایی و کسادی می‌کند.