عاینت حمامة تحاکی حالی
تبکی و تصیح فوق غصن عالی
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به تصویر یک کبوتر (حمامه) اشاره دارد که در حالی که در بالای شاخهای زیبا نشسته، ناله میکند و غمی را در دل دارد. این نالههای او به نوعی بیانگر احساسات عمیق و درونی اوست که به طور غیرمستقیم به ما منتقل میشود. شاعر نیز به این نالهها واکنش نشان میدهد و در عین حال از زیبایی آنها لذت میبرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
او ناله همیکرد و منش میگفتم
مینال بر این پرده که خوش مینالی