رباعی شمارهٔ ۱۸۹۵

برداشت: پریر، ساقی را قسم می‌دهد و می‌گوید که به حق دوستی و رفاقت مشتاقان، باید از می بنوشد.

برداشت: اگر برای کسی در شهر و دیاری می‌نوشاوری کنم، بر من نخواهد بود که عقل و خرد را در دنیا باقی بگذارم.