رو ای غم و اندیشه خطا میگوئی
از کان وفا چرا جفا میگوئی
در این شعر، گوینده به حس غم و اندوه خود اشاره میکند و از اینکه در مورد وفا و جفا صحبت میشود، ناراحت است. او بیان میکند که حتی اگر کودکان از ظلم و جفا بترسند، او به دلیل تجربیاتش در زندگی، دیگر به این موضوعات حساس نیست و به سن و سال خود اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
رو ای غم و اندیشه خطا میگوئی
از کان وفا چرا جفا میگوئی
هر کودک را گر از جفا ترسانند
من پیر شدم در این مرا میگوئی