رباعی شمارهٔ ۱۸۸۳

در این ابیات شاعر به حالتی از مستی و شگفتی اشاره می‌کند. او از دل شاداب و پرانرژی شخصی صحبت می‌کند که به تازگی خورده‌ای خاص را تجربه کرده و به همین خاطر روحیه‌اش نسبت به دیروز بهتر شده است. همچنین، او به زیبایی‌های طبیعت و شگفتی‌های زندگی شبیه به خورشید در صبح اشاره می‌کند.