دی عاقل و هشیار شدم در کاری
برهم زدم دوش مر مرا عیاری
در این بیت، شاعر به رشد عقل و هشیاری خود اشاره میکند که باعث شده تا از یک رابطه یا وضعیتی نا مناسب خارج شود. او متوجه میشود که دل محبوبش به او تعلق دارد و این باعث میشود که دیگران را ترک کند و به سوی خودش برگردد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دی عاقل و هشیار شدم در کاری
برهم زدم دوش مر مرا عیاری
دیدم که دل آن اوست من اغیارش
بیرون رفتم از آن میان من باری