غزل شمارهٔ ۵۱۰

برداشت: پرنده به غاز گفت که دشت دل‌انگیز است، غاز پاسخ داد که «برای من شب دلپذیر است زیرا جایی برای استراحت دارم.»

برداشت: من سرم را به زمین می‌گذارم چون حال خوشی دارم، اما تو که در راه به سر می‌بری، حال خوشی نداری.

برداشت: اگرچه در جایی تاریک زندگی می‌کنم، اما دیدن یوسف زیبا برایم خوشایند است.

برداشت: دوستی که در مشکلات به کمک آدم بیاید، بسیار ارزشمند است. اما دوستی که در شرایط خوب و سعادتمندی باشد، لذت و خوشی بیشتری به همراه دارد.

برداشت: در عمق دریا، تلاش برای یافتن جواهرهای زیبا همواره با غم و تلخی همراه است.

برداشت: بلبل در گلستان آواز می‌زند و طوطی در دشت با صدای شیرینش سخن می‌گوید. هر دو در جای خود زیبا و دلنشین هستند.

برداشت: نورانی که از تسبیح فرشتگان ساطع می‌شود، و روح این جهان درخشان مانند میناست که زیبایی‌های خاص خود را دارد.

برداشت: زمانی که خداوند حرص و طمع را از دل شما دور کند، دل پاک و یکتای شما را به خود جذب می‌کند و باعث خوشحالی‌تان می‌شود.

برداشت: زمانی که خداوند از تو رنج و زحمتی را به وجود آورد، این زحمت را به نظاره می‌نشینم، زیرا تماشا کردن لذت بخش است.

برداشت: او گفت: «نگاه به دنیای اطراف، بازتابی از وجود ماست. پس همراه ما باش تا زندگی‌مان شیرین‌تر شود.»

برداشت: تصویر در آینه هرچند زیباست، اما خود آن حقیقت و وجود اصلی از هر چیزی شیرین‌تر و دلپذیرتر است.

برداشت: زردی چهره نشانه‌ای از رنگ و حالتی خاص است، اما اگر به زیبایی و طراوت چهره‌ای سرخ نگاه کنی، از این تصویر رنجور و بی‌حال بگذر، چرا که چهره سرخ زیباتر و خوشایندتر است.

برداشت: نور خداوندی است که ذرات را بدون سر و پا به رقص درآورده و خوشحالی می‌آفریند.

برداشت: در این نور زیبایی که می‌تابد، رقص کن، چون این نور از پایین‌ترین نقطه تا بالاترین درخشان و دل‌انگیز است.

برداشت: به احساسات و عشقت متعهد باش و صبور باش، زیرا وفاداری و پایبندی به عشق چیزهای زیبا و خوشایندی را به همراه دارد.

برداشت: اگر به آنچه می‌بینی دقت کنی، لازم نیست که به دنبال چیز دیگری باشی. بینایی که واقعاً خوب است، حتماً ارزشمند است.

برداشت: شمس دین، که رمز و گنجینه تبریز است، با وجود همه خوشی‌ها و تنهایی‌اش، همچنان درخشان و شگفت‌انگیز است.