دی بلبلکی لطیفکی خوش گوئی
میگفت ترانهای کنار جوئی
دربارهٔ این سروده
در این شعر، بلبلکی نازک صدا ترانهای را کنار جوی میخواند. او از زیبایی گلی که با سنگهای قیمتی ساخته شده صحبت میکند، ولی این گل بویی ندارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
کز لعل و زمرد و زر و زیره توان
برساخت گلی ولی ندارد بوئی