دوش از سر عاشقی و از مشتاقی
میکردم التماس می از ساقی
دربارهٔ این سروده
در این شعر، گوینده به حالت عاشقانه و مشتاقی خود اشاره میکند که از ساقی (نوید دهنده عشق) درخواست میکند. وقتی زیبایی و جذابیت ساقی را میبیند، به شدت تحت تأثیر قرار میگیرد و احساس میکند که خود را گم کرده است و تنها به یاد ساقی باقی مانده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون جاه و جمال خویش بنمود به من
من نیست شدم بماند ساقی ساقی