درویشان را عار بود محتشمی
واندر دلشان بار بود محتشمی
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به تضاد میان مقام و منزلت و فقر اشاره میکند. او میگوید که درویشان از داشتن شکوه و مقام شرمندهاند و این مقام در دلشان سنگینی میکند. در عوض، در مسیر دوست (خدا یا محبت)، فقر و تهیدستی را برتر از مقام و اعتبار میدانند، زیرا در این مسیر، مقام و اعتبار ارزش چندانی ندارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اندر ره دوست فقر مطلق خوشتر
کاندر ره او خوار بود محتشمی