در عالم حسن اینت سلطان که توی
در خطهٔ لطف شهره برهان که توی
دربارهٔ این سروده
این شعر به وصف و ستایش یک معشوق میپردازد که در زیبایی و لطف خود بینظیر است. شاعر معشوق را به عنوان سلطان زیبایی معرفی میکند و او را در دل عاشقان بیجان میداند. به نوعی، شاعر در این ابیات به انصاف و عظمت شخصیت معشوق اشاره میکند و بر اهمیت او در عالم عشق تأکید میورزد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در قالب عاشقان بیجان گشته
انصاف بدادیم زهی جان که توی