رباعی شمارهٔ ۱۸۵۴

در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت کسی اشاره می‌کند که در حال حاضر در ذهن و دل او معشوقی خاص است. او حس می‌کند که ناز و آواز معشوقش در هر لحظه در اطراف او جاری است و این احساسات عمیق را نمی‌تواند پنهان کند. به‌طور خلاصه، این اشعار به عشق و شوق شدید شاعر نسبت به معشوق اشاره دارند.