خوش باش که خوش نهاد باشد صوفی
از باطن خویش شاد باشد صوفی
دربارهٔ این سروده
این ابیات تاکید بر شادی و خوشی در درون صوفی دارند. شاعر اشاره میکند که صوفی باید باطنی شاداب داشته باشد و از غم و ناراحتی دور باشد. او به صوفیانی که روحی پاک و صاف دارند، همانند کیخسرو و کیقباد (دو پادشاه اسطورهای ایران) میپردازد که نشانههای بزرگی و شکوه را در خود دارند. به طور کلی، این اشعار به اهمیت شادی در درون انسان و دوری از غم و اندوه اشاره دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
صوفی صاف است غم بر او ننشیند
کیخسرو و کیقباد باشد صوفی