رباعی شمارهٔ ۱۸۳۰

برداشت: چشم تو به خاطر فریبایی‌اش دل را به آتش می‌کشد، اگر عاشق باشی، حتی هزاران بار هم که دل را بشکنی، کاری از دستت برنمی‌آید.

برداشت: دل از دنیای عشق خسته و بی‌تاب شده است و دیگر نمی‌تواند تحمل کند. این احساس ناشی از محبت به کسی است که حتی اندکی از او مختصری رهایی و آسایش ندارد.