رباعی شمارهٔ ۱۸۲۹

برداشت: چشمان پر از خواب و صورت زیبا داری، زیرا که مانند گوهر و لعل سرزمین بدخشان هستی.

برداشت: البته! در اینجا می‌گوید که شاید تو ظاهراً لبخند را در دل خود پنهان کرده‌ای، اما زیبایی‌ات باعث می‌شود که گل‌ها هم از جمال تو بخندند. یعنی زیبایی و شادابی تو بر روی دیگران تأثیر می‌گذارد و حتی طبیعت نیز تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد.