رباعی شمارهٔ ۱۸۲۷

این بیت شعر به تضادهای وجود انسان اشاره دارد. جان انسان در روز مانند ماری است که پنهان است و در شب مانند ماهی که به آرامی شنا می‌کند. شاعر از ما می‌خواهد که توجه کنیم که با کدام جنبه از خود همراه هستیم: آیا با هاروت ساحر در دنیای پنهان و تاریک همراهیم، یا با زهره که نگهبان و پاسبان زیبایی و نور است. این تضادها نشان‌دهنده انتخاب‌های متنوعی است که انسان در زندگی دارد.