رباعی شمارهٔ ۱۸۲۴

در این شعر، شاعر به مسأله تعهد و جدایی اشاره می‌کند. می‌گوید اگر کسی از جان خود فرار کند، باید از دل نیز بگریزد. او از عشق و وابستگی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که عشق (تیری) و عاشق (کمان) دائما به هم پیوسته‌اند و تعجبی ندارد که اگر تیر از کمان بگریزد. به نوعی، شاعر از دشواری‌های جدایی و پیوند عاطفی سخن می‌گوید.