رباعی شمارهٔ ۱۸۲۱

در این ابیات، شاعر از خواب و رویا سخن می‌گوید و به شنونده یادآوری می‌کند که شناخت و درک خواب‌ها آسان نیست. او اشاره می‌کند که در درون انسان چیزهای پنهانی وجود دارد که ممکن است باعث آزار و رنج شود، و از شحنه (نگهبان یا محافظ) می‌پرسد چرا از آن چیزها رنج نمی‌برد. این ابیات به موضوعات روانی و باطنی اشاره دارد و به کنکاش در درون انسان می‌پردازد.