تو آب نهای خاک نهای تو دگری
بیرون ز جهان آب و گل در سفری
دربارهٔ این سروده
این شعر به انسان اشاره دارد که نه کاملاً خاکی است و نه صرفاً آب. او در دنیای مادی زندگی میکند، اما روح و جان او در جستجوی حقیقت و زندگی عمیقتری است. در واقع، این شعر به تفاوت بین ظاهر و باطن اشاره دارد و به ما میگوید که انسان باید از دنیای مادی فراتر برود و به دنبال آب حیات و معنای عمیقتری از زندگی باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
قالب جویست و جان در او آب حیات
آنجا که توی از این دو هم بیخبری