رباعی شمارهٔ ۱۸۰۸

شاعر در این ابیات به اهمیت نگریستن به درون انسان و شناخت حقیقت او اشاره می‌کند. او می‌گوید که حالتی عجیب و متفاوت از انسان‌ها را می‌توان از ظواهر آنها در کشورهای مختلف مانند روم و خراسان دید. اما تاکید او بر این است که بی‌توجهی به درون انسان، که مانند دریا است، موجب می‌شود که به حقیقت واقعی او پی نبریم. در واقع، پیام شاعر این است که باید به عمق وجود انسان توجه کرد.