رباعی شمارهٔ ۱۸۰۷

این شعر به این معناست که وقتی در زندگی بی‌خیال و مستقل باشی، می‌توانی از رحمت‌ها و نعمت‌ها بهره‌مند شوی، اما اگر درگیر مشکلات و زحمت‌ها شوی، مشکلات بیشتری به سراغت می‌آید. همچنین، اشاره شده که نباید در ظاهر به خودت برسید (مانند فرعون که بر سر و ریش خود زیاد توجه می‌کند)، زیرا این کار ممکن است به عواقب ناخوشایند منجر شود. در کل، شعر بر اهمیت بی‌خیالی مثبت و دوری از زحمت‌های بی‌فایده تأکید دارد.