رباعی شمارهٔ ۱۸۰۵

در این شعر، شاعر به درد و رنج دل اشاره می‌کند و به آینه‌ای تش比ح می‌دهد که نشان‌دهنده صفاتی است که بر دل اثر می‌گذارد. او به آینه می‌گوید که حتی اگر به مشکلات بی‌توجهی کنی، نشان‌دهنده خیر و شر هستی و غمی از آن نداشته باش. در واقع، شاعر به نوعی بی‌تفاوتی اشاره دارد و این که آینه تنها منعکس‌کننده واقعیات است.