بنمای به من رخت بکن مردمی ای
تا لاف زنم که دیدهام خرمی ای
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق صحبت میکند و میخواهد که آن شخص به او نشان دهد تا بتواند دربارهاش brag کند. او میگوید که دیدن این زیبایی چه اندازه میتواند انسان را شاد کند و از وجود آن معشوق به زندگی آدمی نشاط و روحیه میبخشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای جان جهان از تو چه باشد کمی ای
کز دیدن تو شاد شود آدمی ای