رباعی شمارهٔ ۱۸۰۱

در این شعر، شاعر از معشوق خود خواسته است که بایستی به او توجه کند و نگاهی به چهره‌اش بیندازد. او همچنین به بی‌خبری اشاره می‌کند و می‌گوید از ناآگاهی باید آگاه شود. به طور کلی، شعر به اهمیت توجه و آگاهی نسبت به عشق و معشوق می‌پردازد.