پران باشی چو در صف یارانی
پری باشی سقط چو بی ایشانی
دربارهٔ این سروده
این شعر به تصویر کشیدن وضعیت روحی و اجتماعی فردی است که به جمعی از دوستان و یاران خود ملحق شده است. شاعر به نوعی از آزادی و شجاعت در حضور در این جمع اشاره میکند و بیان میکند که در غیاب یاران، احساس بیپناهی و گمگشتگی دارد. در نهایت، شاعر به اهمیت ارتباط و همراهی با دیگران برای حفظ هویت و قدرت در برابر چالشها اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
تا پرانی تو حاکمی بر سر آن
چون پر گشتی ز باد سرگردانی