رباعی شمارهٔ ۱۷۹۳

این شعر به احساسات متضاد در عشق اشاره دارد. شاعر از یار خود که دارای چهره‌ای ترش (عبوس) است صحبت می‌کند و می‌گوید این ترشی برای او شیرین‌تر از شیرینی‌های دیگر است. او بیان می‌کند که حتی شکر هم اگر از شیرینی‌اش آگاه شود، می‌تواند از آن بیزار شود. در واقع، این شعر نشان‌دهنده تناقضات عاطفی و زیبایی‌های نهفته در روابط عاشقانه است.