غزل شمارهٔ ۵۰۰

برداشت: امروز کسی جز شاه به عنوان مقام و هدف مهم شناخته نمی‌شود. هر کسی که به در بخورد، بگو که راهی وجود ندارد.

برداشت: بگو که ببخشید و از بهانه‌تراشی دست بردار، زیرا همه در خوابند و هیچ‌کس بیدار نیست.

برداشت: آتش نه کوتاه است و نه بلند، بلکه همیشه به گونه‌ای است که اجازه نمی‌دهد چیزی متوقف یا کم‌عمق شود.

برداشت: در چه دلی خیالات روح‌بخش و زیبای یوسف وجود دارد که از آن بی‌خیال و غافل شده‌ای؟

برداشت: زمانی که گندم به بار نشسته و آماده برداشت شده، در کنار ماست؛ اما اگر کسی همراه نباشد، آنچه داریم بی‌فایده خواهد بود.

برداشت: عشق می‌تواند هر فردی را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و او را به شکل‌های مختلفی متحول کند، اما آن کسی که نتواند عشق را به طور کامل درک کند یا به آن پاسخ دهد، از این تأثیر، بی‌نصیب خواهد ماند.

برداشت: گاهی اوقات تو را به سمت جهانی می‌کشانند که در آن زمان و مکان معنا ندارد.

برداشت: شمس تبریز مانند پادشاهی از ترک‌ها است که به سمت بیابان می‌رود، زیرا در این پنجهری که هست، هیچ پادشاهی وجود ندارد.