رباعی شمارهٔ ۱۷۶۴

در این شعر، شاعر به محبوبش می‌گوید که وقتی بیدار می‌شود و به زندگی بازمی‌گردد، شراب را بریز و به شادی بپرداز. او از محبوب می‌خواهد که اگر خودش به حالت شاد و خوش است، چرا باید از این لحظه لذت‌بخش بگریزد؟