ای نور دل و دیده و جانم چونی
وی آرزوی هر دو جهانم چونی
دربارهٔ این سروده
این شعر expresses احساس عشق و وابستگی عمیق شاعر به محبوبش است. شاعر از حال و وضع خود میگوید و به زیبایی محبوبش اشاره میکند. او بدون حضور محبوبش احساس خلأ میکند و نمیتواند تصور کند که محبوب بدون او چگونه است. خلاصه این شعر درباره عشق و ارتباط عاطفی عمیق بین دو نفر است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من بیلب لعل تو چنانم که مپرس
تو بیرخ زرد من ندانم چونی