غزل شمارهٔ ۴۹۸

برداشت: عمل نیکوکاران به طور کامل نیک است، مانند نوازنده‌ای که باعث شادی و نشاط می‌شود.

برداشت: برای تشویق بندگان خدا به خوبی و بدی، باید شکرگزار و معترض باشند.

برداشت: فرعون از شکرگزاری و آگاهی موسی درباره حال او سخن می‌گوید و به این ترتیب، وضعیت خود را بهانه‌ای برای بیان این موضوع قرار می‌دهد.

برداشت: هر کسی که در خود کبر و فساد دارد، همانند فرعون است و هر کس که در پاکی و طهارت زندگی می‌کند، مانند موسی است.

برداشت: غم زندگی، در حقیقت به دنبال شادی می‌گردد و برعکس؛ شادی نیز با خود غم را به همراه دارد. وقتی که به دنبال حل مشکلات و غم‌ها هستیم، شادی به وجود می‌آید و زمانی که در خوشی هستیم، حسی از غم نیز ما را رها نمی‌کند.

برداشت: احمد را از خاک برگزیده‌ است، او در مقام عظمت و آسمانی بودن قرار دارد.

برداشت: اگر در زندگی خود humble و خاکی باشی، می‌توانی به صورت مستمر رشد کنی و به چیزهای ارزشمندی دست یابی. در واقع، این خاکی که تویی می‌تواند به خوبی شکوفا شود و گنجینه‌های درونت را به نمایش بگذارد.

برداشت: ما همه به نوعی یکسان هستیم و وجود من و تو فرقی ندارد، پس این صحبت را با چه کسی باید کنیم؟