رباعی شمارهٔ ۱۷۶۰

برداشت: این دنیا که نه انتهایی دارد و نه پایانی، بهتر است برای چیزهایی که نمی‌شناسیم و نمی‌دانیم، به ساخت و ساز و ایجاد دنیای جدید بپردازیم.

برداشت: در این بیت، شاعر به ارزش واقعی و غیرقابل قیمت برخی چیزها اشاره می‌کند. او می‌گوید که برخی از دارایی‌ها و ارزش‌ها در دنیا به اندازه‌ای گرانبها هستند که نمی‌توان برای آن‌ها قیمتی تعیین کرد. در عوض، صحبت از اشیاء بی‌ارزش و کم‌اهمیت می‌کند که اگرچه ممکن است پولی به نظر برسند، اما اساساً ارزش واقعی ندارند.