رباعی شمارهٔ ۱۷۵۴

برداشت: ای ماه، هرچند که نورانی و درخشان هستی، اما از نور و زیبایی چهره معشوق من فاصله داری.

برداشت: هرچند که تو زیبای تازه و شادابی هستی، اما به خاطر اینکه چشم بتم تو را ندیده، نمی‌تواند تو را بخوبی بشناسد.