ای کمتر مهمانیت آب گرمی
کز لذت آن مست شود بیشرمی
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به مهمان بودن در دنیای فانی اشاره میکند و از لذتهای زودگذری مانند آب گرم سخن میگوید. او از خداوند تقاضا میکند که او را به مهمانی خویش دعوت کند و از بیثباتی و ناپایداری دنیا شکایت میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای خالق گردون به خودم مهمان کن
گردون به کجا برد به آب گرمی