رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندی

یا از دم عشق بلبلان می‌خندی

۲

یا در رخ معشوق نهان می‌خندی

چیزیت بدو ماند از آن می‌خندی

بازگشت به سروده‌های مولانا