رباعی شمارهٔ ۱۷۴۴

این شعر به شادی و خوشی اشاره دارد و بیان می‌کند که شادی دارای رازهای بسیار است و از آن به جایگاه‌های فراوانی دست می‌یابیم. همچنین، شاعر از سروی در چمن سخن می‌گوید که به خاطر نزدیکی به شادی، آزاد است و به نوعی ازبندگی رهایی یافته است. در کل، شعر به ارزش و شادی‌های زندگی و آزادی‌های به دست آمده اشاره می‌کند.