رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۴۳

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای شاخ گلی که از صبا می‌رنجی

ور زانکه گلی تو پس چرا می‌رنجی

۲

آخر نه صبا مشاطهٔ گل باشد

این طرفه که از لطف خدا می‌رنجی

بازگشت به سروده‌های مولانا